Over Saltro
Historie
Saltro is in 2000 ontstaan uit een fusie tussen de
Stichting Artsenlaboratorium (SAL) en de trombosedienst in Utrecht.
De basis voor de organisatie werd echter al gelegd in de jaren
’50. Toen begon dhr. Jansen een laboratorium voor het
uitvoeren van kikkerproeven ten behoeve van zwangerschapstesten.
Het verhaal van Saltro en haar voorlopers.
SCAL
Uit de allereerste voorloper in de jaren
'50 ontstaat later, in de jaren '70, de SCAL,
Stichting Centraal Artsenlaboratorium. Dit commerciële laboratorium
biedt huisartsen de mogelijkheid om via de kikkerproef
zwangerschapstesten aan te vragen. Voor de rest van hun diagnostiek
zijn de huisartsen in die tijd vrijwel uitsluitend aangewezen op de
ziekenhuislaboratoria.
Van SCAL naar SAL
Steeds meer huisartsen krijgen behoefte
aan een eigen huisartsenlaboratorium.
Oud-directeur Joop de Bruin is in die periode
voorzitter van het RZMN (Regionaal Ziekenfonds Midden Nederland).
Door zijn lobby krijgen de huisartsen de tijd om SCAL om te bouwen
tot een eigen laboratorium. De opdracht slaagt en na 1,5 jaar
is er een goed functionerend laboratorium. De SAL (Stichting
Artsenlaboratorium) is geboren. Een organisatie vóór en dóór
huisartsen.
Het SAL-pand aan de Burgemeester
Reigerstraat
Groei
Het gaat de SAL voor de wind. Er worden
contracten afgesloten met het RZMN en andere zorgverzekeraars. De
SAL groeit uit z’n jasje en verhuist van de Burgemeester
Reigerstraat naar een grotere locatie aan de Noorderstraat.
Intussen breidt de SAL haar dienstverlening
aan de huisartsen uit. Er komen nieuwe afdelingen bij,
microbiologie en cytologie. Bovendien onderscheidt de
SAL Het eerste
laboratorium van SAL
zich van de ziekenhuislaboratoria door de
buitendienst te professionaliseren. Ook loopt de
organisatie voorop met het digitaal verzenden van
laboratoriumuitslagen.
Op verzoek van de adviesraad gaat de SAL
vloeibare stikstof bezorgen bij de huisartsen.
Dit
is één van de eerste aanwijzingen voor een verandering in de visie
van de SAL. Het accent van de dienstverlening komt nu ook te liggen
op de service en op functieonderzoeken, naast de
laboratoriumonderzoeken. De SAL zet hiermee de eerste stap in een
transformatie van laboratorium in enge zin naar modern diagnostisch
centrum.
Het SAL-pand aan de
Noorderstraat
Begin jaren ’90 is het pand aan de
Noorderstraat al weer te klein en wordt een dependance in gebruik
genomen bij het ziekenhuis Overvecht. Een aantal jaren later komt
klinisch chemicus Wim Verweij als algemeen directeur de directie
versterken. Een periode breekt aan waarin de nieuwe directie
voortvarend een nieuwe koers gaat varen. Er wordt stevig ingezet op
het uitbreiden van de functieonderzoeken. De
opzet slaagt, ondanks de tegenwerking van ziekenhuizen
en zorgverzekeraars.
Fusie
Eind jaren ’90 wordt een nieuwe trend
zichtbaar in de gezondheidszorg: schaalvergroting. De directie
onderkent dat in de nabije toekomst gefuseerd zal moeten worden met
ander instellingen. Een geschikte kandidaat wordt gevonden in de
trombosedienst. In 2000 gaan de SAL en de trombosedienst samen
verder. Eerst nog ieder onder eigen naam, later onder de naam
Saltro, de Stichting Artsenlaboratorium en Trombosedienst. Ook
ontstaan in die jaren belangrijke samenwerkingsrelaties met de
GGZ-instellingen Symfora en Altrecht.